ออกเดินทางจากเชียงใหม่ ด้วย TG 121 เวลา 3 ทุ่ม ถึง กทม. 4 ทุ่ม 15 ต่อเคร่ืองจากสุวรรณภูมิ 5 ทุ่มครึ่ง วันที่ 29 เม.ย. ใช้เวลาเดินทาง 4 ชม. 30 น. ถึงสนามบินคันไซประมาณ 6 โมงเช้า (เวลาห่างกัน 2 ช.ม.กว่าๆ) ออกเดินทางต่อด้วยรถบัส 1 ช.ม. ไปซ้อมการแสดงที่ศูนย์วัฒนธรรมไทยทัศนีย์ (เป็นโรงเรียนสอนรำไทยของพี่อิ๋ว) การเดินทางครั้งนี้แบกกลองสบัดชัยมาด้วย และด้วยความที่มีผู้ชายคนเดียวใน trip จึงเป็นหน้าที่ของผมในการแบกตัวกลอง เดินขึ้นบันได้ 3 ชั้น ความชันพอๆ กับบันได้เจดีย์วันโพธิ์

ซ้อมถึงเที่ยง พี่อิ๋วก็นำทงคัสซึ และโอเด้ง ซึ่งทำเองมาเลี้ยง...โออิชีสุ มักๆๆๆ เพิ่งเคยทางโอเด้งเป็นครั้งแรก มีลูกชิ้นปลาแผ่น หัวไชเท้าต้ม ชิกุวะ ปลาหมึก บุกก้อน ไข่ต้ม เต้าหู ลูกชิ้นปลา ทุกอย่างอันเท่าบ้าน (ใหญ่มากกก)

บ่ายโมงออกเดินทางอีกครั้งไปปราสาทโอซาก้า อดีตเป็นที่พำนักของโนบุนากะ และป็นจุดเด่นของเมืองโอซะกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นปราสาทที่มีชื่อเสียง ทั้งยังเป็นจุดชมวิวที่เป็นที่นิยม และเป็นสัญลักษณ์ของโอซากา ปราสาทนี้ประกอบขึ้นด้วยโครงสร้าง 13 อย่างที่รัฐบาลญี่ปุ่นระบุให้เป็นทรัพย์สมบัติสำคัญในทางวัฒนธรรม สิ่งที่มีชื่อเสียงมากเป็นพิเศษคือ ประตูขนาดใหญ่และและป้อมปราการที่อยู่ตามคูกำแพงเมืองรอบนอก กำแพงสูงชันที่สูงเกือบถึง 30 เมตร นั้นทำมาจากก้อนหินขนาดใหญ่ซึ่งส่งเข้ามาในโอซากาจากเหมืองที่อยู่ห่างออกไปมากกว่า 100 กิโลเมตร ความสูงของกำแพงและความกว้างของคูกำแพงเมืองที่เห็นนั้นไม่สามารถเทียบได้กับปราสาทอื่นๆได้ญี่ปุ่นได้เลย

หอสูงของปราสาทได้รับการซ่อมแซมใหม่ในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) การซ่อมแซมในครั้งนี้ได้นำโครงสร้างอันงดงามของกำแพงความบริสุทธิ์และความสุกใสของทองคำกลับมาให้เราเห็นอีกครั้ง ความงดงามของปราสาทจึงได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของเมืองโอซากา